اگر تقسیم نیروهای سیاسی در نظام مردمسالار تلاشی است برای جلوگیری از تمرکز قدرت و در نتیجه تباهی ای که تمرکز قدرت به بار می آورد، باید نگاهی ریزبین تر به ابزارهای قدرت داشت تا از تمرکز قدرت در پیکره های جدید جلوگیری کرد.
ثروت فراوان همراه خود قدرت فراوان می آورد. از اینرو در سیستم هایی که دسترسی به ثروت محدودیتی ندارد، همانند سیستم سرمایه داری، هر چند قدرت سیاسی تقسیم شده باشد باز هم پایه ریزی خودکامگی را، در ریختی نو، خواهیم دید. این ریخت نو، مردم را از رسیدن به حقوق سرشتی شان باز نمی دارد، آنگونه که خودکامگی کهن انجام می دهد، ولی با یورش بی پروا بر اندیشه و باور مردمان، از راه تبلیغات و مهار رسانه ها، آنها را به راهی می کشاند که در راستای کامروایی او گام بردارند و زندگی کنند. زندگی مردمان را مصرفگرا و اندیشه های آنها را هم سوی خود می کند.
ثروت فراوان همراه خود قدرت فراوان می آورد. از اینرو در سیستم هایی که دسترسی به ثروت محدودیتی ندارد، همانند سیستم سرمایه داری، هر چند قدرت سیاسی تقسیم شده باشد باز هم پایه ریزی خودکامگی را، در ریختی نو، خواهیم دید. این ریخت نو، مردم را از رسیدن به حقوق سرشتی شان باز نمی دارد، آنگونه که خودکامگی کهن انجام می دهد، ولی با یورش بی پروا بر اندیشه و باور مردمان، از راه تبلیغات و مهار رسانه ها، آنها را به راهی می کشاند که در راستای کامروایی او گام بردارند و زندگی کنند. زندگی مردمان را مصرفگرا و اندیشه های آنها را هم سوی خود می کند.
0 دیدگاه تان چیست؟:
ارسال يک نظر